«Ο πιο καλός ο μαθητής»… Μα γιατί;

by 12:11 π.μ. 0 σχόλια
Το παρακάτω άρθρο δημοσιεύθηκε στο fractal.

Θέμα που απασχολεί συχνά τους γονείς αφού θέλουν το παιδί τους να είναι καλός μαθητής. Ορισμένοι θέλουν να είναι το καλύτερο μέσα στην τάξη. Δε θέλουν να πηγαίνουν στο σχολείο, λένε, και να ακούν «άσχημα λόγια» από το δάσκαλο ή τους καθηγητές. Γιατί; Θέλουμε να ενημερωθούμε για την πρόοδό του. Γιατί να απαιτούμε πάντα τα καλύτερα; Και γιατί δεν μας ανησυχούν τα καλύτερα; Για ποια πρόοδο επιχειρούμε να μάθουμε αν μας λένε πάντα αυτά «τα καλύτερα»; Θα προτιμούσα εκπαιδευτικούς που θα έχουν κατανοήσει τον τρόπο που λειτουργεί το παιδί μου και όχι να αρκούνται σε κλισέ «θέλει προσπάθεια» ή «είναι πολύ καλός». Πώς θα υπάρξει πρόοδος; Κι ως γονείς τι προσδοκούμε; Μήπως οφείλεται σε δική μας ανασφάλεια αυτό το άγχος που βιώνουμε σχετικά με την ικανότητα του παιδιού να επιτύχει; Να επιτύχει, δηλαδή, όπως εννοούμε εμείς την επιτυχία.
Το «καλός μαθητής» είναι κάτι το υποκειμενικό. Πώς ορίζει ο καθένας από σας τον καλό μαθητή; Ξέρω ότι οι περισσότεροι θα αναρωτιούνται συχνά. Ίσ
ως καταλήγετε ότι ο καλός μαθητής περιλαμβάνει τουλάχιστον ένα από τα εξής: καλή ή άριστη σχολική επίδοση, υψηλή βαθμολογία, επιμέλεια και ενασχόληση με τα μαθήματα, καλή σχέση με τους καθηγητές, αγωγή κοσμιότατη. Δεν έχετε άδικο, αυτός θα ήταν ένας καλός ορισμός. Όμως, όπως είπα στην αρχή, είναι υποκειμενικό, δεδομένου ότι όλοι οι γονείς δεν έχουν τις ίδιες απαιτήσεις από τα παιδιά τους. Προσέξτε τη λέξη που χρησιμοποίησα τώρα: απαιτήσεις. Πιστεύω λοιπόν πως η απαίτηση «καλός μαθητής» είναι λάθος από την αρχή. Καλός μαθητής είναι όποιος έχει καλή επίδοση, ο στόχος, όμως, δεν είναι αυτός. Είναι πολλά περισσότερα.

Χριστίνα Γεωργαλλή

Λογοθεραπεύτρια

Γεννήθηκε το 1991 και μεγάλωσε στην Κω. Σπούδασε λογοθεραπεία στα Ιωάννινα. Ζει στην πόλη Sheffield της Αγγλίας με στόχο να πραγματοποιήσει σπουδές στην ψυχολογία και τις νευροεπιστήμες. Γράφει και στο προσωπικό blog:

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου